วันนี้จะได้ปิดเทอมของจริงแล้วในที่สุด!!!

 

เมื่อวานหว่องมาค้างที่บ้าน ลัลล้าๆกัน  

แต่น่าสงสารที่ต้องถูกปลุกแต่เช้าตรู่ (อืมม ไม่รู้ใครปลุกใคร) เพราะสิริขวัญต้องรีบไปขึ่นเครื่องแต่เช้า

ออกจากบ้านเจ็ดโมงห้าสิบห้า

ขึ้นรถเมล์ไปสนามบิน

ขึ้นเเครื่องก็หลับตอนทาง

ถึง NY ก็ไปขึ้นรถไฟตามที่วีเจบอกไว้

ถามทางไปเรื่อยๆ แต่ห้ามถามดัง ไม่งั้นจะมีคนดำเดินเข้ามาคุยด้วยว่าจะไปไหน

ในที่สุดบ่ายสองก็ถึงที่สัมภาษณ์ ใช้เวลาเดินทางทั้งหมดหกชั่วโมงได้

 

ก่อนขึ้นตึกมีแต่ตำรวจเต็มไปหมด เหมือนเค้ามีประท้วงกัน

ขึ้นไปก็มีแต่มนุษย์สูท ต้องรีบเปลี่ยนชุดๆ แล้วนั่งรอด้วยความหิ๊วหิว

ได้เวลาก็มาเรียก มีคนสัมถาษณ์ตั้งสองคนแน่ะ โดนถามแคลคูลัส so seng เลย ลืมหมดแล้วอะ

เค้าเลยชวนเปลี่ยนเรื่องคุย ถามโน่น นี่ นั่น ถามไปถามว่า ถาม syntax c++ ต่อ

โอ้ ๆๆๆ ท่องไปแต่ concept เลยมั่ว syntax ด้วย java ไป เค้าบอก นั่น java ... c++ ไม่ทำแบบนี้ $#%$@

เหอๆๆๆ เลวร้าบๆ จบๆๆๆ หาที่อื่นแทน

อ่าและแล้วคุณจอมใจก็มารับ ไปกินหนมเค้ก  happy happy

แล้วนักสืบวีเจ ก็เสร็จ interview เหมือนกันเลยตามมากินข้าวเย็นกันต่อที่ร้านญี่ปุ่น อร๊อยอร่อย อยากทำช้าวปั้นปิ้งบ้าง

แล้วก็ไปปาร์ตี้คนไทยที่บริษัท thai trade ต่อถึงสามทุ่มครึ่ง

 

ขากลับกลับ greyhound เดินผ่าน world trade center ด้วย เห็นแล้วเศร้า

แล้วก็นอนตลอดเจ็ดชัวโมงบนรถทัวร์

ตอนนี้ถึงบ้านแล้ว เจ็ดโมงกว่าแล้ว หิวจัง ได้กินข้าวเช้าตอนเช้าจริงๆซะทีนะค่า